در اندیشه در اندیشه ی فردای از راه نرسیده

 حیران ادم های در حال عبور در بهتی از خود که

  چگونه با حماقت از کنج عزلت بیرون آمدم.

  چرا و چگونه به خود اجازه دادم عشق به سراغم

  بیاید.

 آهای آدم ها من سردرگریبان را بنگرید که چگونه

  در حماقت خود غرقم.

       اما تورا به خدا به من نخندید

  میشه معشوق به خودش اجازه میده به اسم

  مصلحت براش تصمیم بیگیره معشوق جابر به

  خودش حق میده.

  هر وقت خواستی کسی رو نفرین کنی بهش

  بگو امیدوارم عاشق بشی.

                                پس

  هزگز،هرگز عاشق نشو

  واگه خدای ناکرده عاشق شدی عشق رو در

  درونت بکش یا روحت رو به آتش خشمت مبتلا

  کن تا بفهمه هرگز نباید به عشق اجازه ی ورود

  بده.

  ای دل بینوا ورود عشق ممنوع

  چه مواقعی به اینجا سر میزنم وقتی غمگینم اما

  اینبار این طور نیست الان دلم تنهاست یاشایدهم

  خیال میکنم دلم تنهاست.

  اما بهم نخندید نگید این داره چی میگه؟

  ادم وقتی کسی نمبینش راحت تر می نویسه ویا

  حرف میزنه.

  این روزها

          جای پای عشق

                            در خانه ی قلبم،

     غوغا می کنه

                یا که من مستم

                                  یا این دل مرا

                                       رسوای رسوا میکنه

  دل همی این دست

                 عاشق را بی مهابا

                                        سخت رو میکنه

               با غصه ها خلوت کنم

  غرق تنهایی شده

                   با دل کمی صحبت کنم

  میروم اما

            نگو او بی وفاست

  این سکوتش

             مثل عشقش پر جفاست

  میروم از

            زجرهایم کم کنم

  قصه ی دلدادگی را

                      با غرورم سر کنم

  سر به سوی آسمان آمده ام

  با دلی خسته و زخمین از مهر

  باسری ، گردی،گران آمده ام

  با دلی خونین و زار آمده ام

  آری آری من، گدا آمده ام

  به خود نگاهی کردم و لحظه ای مکث.

  برگشتم خونه و جلوی آینه نشستم،

    گفتم:میدونی اززندگی چی میخوای؟

   دنبال چی هستی؟

  آره میدونم چی میخوام اما،آیامیدونم

   زندگی از من چی میخواد؟

  در واقع من اون چیزهایی که زندگی

  ازم میخواد ندارم.

  لبخند تمسخر آمیزی به خودم زدم و

  گفتم هر چه هست نتیجه ی وجودخود

  و روش زندگی خودمه پس باید سعی

  کنم در نحوه ی زندگی ودرخواستم از

  کائنات تحولی ایجاد کنم.

  ولی آیا میتونم؟ نمیدونم اما بایدسعی

  کنم.

  چاره ای ندارم یا باید سعی کنم و بمانم

  یا بدون سعی در تغییر به سوی فنای

  روح و جان قدم بردارم.

                         پس یا علی

  حتما میبینی کمی دورتر یادگار تلخی درکنجی ازاون

  پنهان کردی.

  به اونطرف تر نگاه کن چه صحنه ای از گذشته دراون

  به جا گذاشتی.

  راستی این روزها خونه تکونی داری؟

  وسایل فرسوده وبلا مصرف درگوشه ای خاک خورده

  و هر آنچه به کار نمیاد می خواهی دور بریزی.

  دستمال به دست به دنبال شکار گرد و غبار،به خونه

  درخشندگی و صفا را هدیه می کنی.

  خانه و ظاهرت را خوب اراسته ای.

  خود و خانه ات همچون نگینی می درخشید،درخشان

  و دلربا، و چه بوی روح افزایی!بوی سرزندگی  همراه

  با هوایی مرطوب ، هوش از سر می بره.

  اما خانه ی دلت را به چه می شویی؟

  کدامین آب میتواند زنگار دل را بزداید؟

  چطور می شود دل را خانه تکانی کرد؟

  چگونه و از کجا باید شروع کرد؟

  چندین سال است شیشه ی دل راغبار روبی نکردی؟

  چند سال است فرش دل را نتکانده ای؟

  پس بیا، بیا و در خانه ی دل را باز کن آن یاد گزنده و

  دل آزار گذشته را از این دل بیرون کن

  آه آن قاب شکسته و کهنه ی غم را میبینی؟

  دورش بینداز

  پنجره ی دلت را از غبار پاک کن تا آفتاب از ماورای آن

  بر دلت بتابد ، گرمایش را حس میکنی؟

  درها را بازکن پنجره ها را باز بگشا و چه زیباست

   غبار روبی دل.

  حال توانستی خانه ی دل را بتکانی.

  راستی! مهمهانانی آمده اند، در می زنند مهمانانی

  که میخواهند برای همیشه جا خوش کنند .

  عشق ، محبت و صفا در می زنند .

  بفرمایید سلام

          بگشا این پنجره ی غم زده را

          بگشا قفل این دل ماتم زده را

           بنگر این آفتاب درخشان و گرم محبت را

          به خاک سرد بسپار تمامی دشمنی و کینه را 

               سال نو بر عاشقان مبارک       

  تضاد من که خودمو توی اون سن یادم نمیاد.

  شاید آمیختگی خشم و محبت از شرایط این سنه

  اما نمیدونم چرا شما ۱۷ ساله ها فقط توقع درک

  از بزرگتر هارو دارید ؟ چرا شماها بزرگترها رو درک

  نمی کنید؟اگه خیلی شماهااز بزرگترهابیشتر درک

  میکنید پس چرا هر وقت گیر میکنید مثل بچه ها

  خودتونو یا غرق میکنید و یا مثل بچه های دو ساله

  لجبازی می کنید؟

         دو نگاه

              حسی مشترک

                          لبخندی پر از

                                   امید و عشق

                                               و

  نگاهی به وسعت

               قلبی عاشق

                    و فریادی از

                              اعماق وجود

                                     عاشقی شیدا

   عشق من عاشقم باش

                                       تولدت مبارک

  سوزن انداختن نیست .

  راستی میدونید  چرا؟

  پنج شنبه ولنتاینه نمیدونم این روزبه ماهاچه مربوطه؟

   اگه مربوط به ما نیست پس چرا همه جا اقا موشه

   با کلی شکلات تو یه بسته بندی قشنگ به دخترا

   و پسرای بینوایی که ماه ها پولشونو جمع کردن

   برای یه همچین روزی چشمک میزنه. مگه نمیگن

   دوستی دختر پسرا اخه آدم جیز میشه پس اینا

   چیه تازه آقا کلاغه از یه منبعی که معلوم نیست

  کیه خبر آورده میخوان روز ازدواج جناب آقای آرش

   کمانگیر رو روز ولنتاین برای ایرانیا قرار بدن وای که

   چقدر دوستی پسر دخترا اخه.

  چرا این مغازه های غیر خصوصی هم پر از هدیه

   ولنتاینه این دوستیا بالاخره اخه یا نه این دم

  خروس که از حرفای آدم های ؟؟؟؟؟؟؟ درمیاد

  باید چکار کرد به نظر من دم این خروس بیچاره رو

   قیچی کنید تا خیال همه راحت شه.